Rozdział 4

Ten ranek malował się zupełnie inaczej. Rezydencja od rana była pełna ludzi,  których Hyukjae znów nie poznawał. Wszędzie było słychać odgłos kroków, pomijając szelest rozmów. Chłopak podniósł się i rzucił nieprzytomne spojrzenie na osobę która stała obok. Kobieta, ubrana w starannie wyprasowany biały fartuszek trzymała w ręku zafoliowaną paczkę. Spojrzała pytającym wzrokiem. Chłopak kiwnął na stolik, który znajdował się nieopodal i głośno ziewnął. Paczka była średnich rozmiarów. Jako że był jeszcze nieprzytomny, nie łatwo było mu domyśleć się co jest w środku. Leniwie rozdarł wieko pudełka, a ze środka wydobył się przyjemny zapach nowo zakupionych ubrań. Już mniej zdziwiony wyciągnął z wnętrza biała koszulę,  żółto granatowy krawat w paski i mundurek. Była to granatowa marynarka z złotym znaczkiem szkoły. Rękawy dość wąskie miały przy nadgarstkach żółte obszycia, tak samo jak kołnierz. Hyuk wpatrywał się w marynarkę aż oprzytomniał. Przeczesał włosy palcami i skierował się do łazienki. Szybki zimny prysznic pomógł mu całkowicie wrócić do rzeczywistości. Widząc ze jest już dość późno, szybko zarzucił na siebie koszulę z krawatem i złapał pod pachę mundurek chwytając po drodze czarną skórzaną torbę w której miał spakowane zeszyty i długopisy. Nie zastanawiając się wybiegł z pokoju wpadając na zamyślonego ojca,  który kręcił się po korytarzu. Ukłonił się w pośpiechu.
-Dzwoniła do mnie pani dyrektor. Jak przyjedziesz masz przyjść do niej jak najszybciej. - Powiedział szybko i płynnie, po czym prawie zbiegł po schodach zamykając się w swoim gabinecie. Chłopak realizując słowa ojca, udał się do auta, które już na niego czekało. Kiedy tylko dotarł do szkoły zarzucił na ramię torbę przewieszając przez nią marynarkę. Było dość ciepło, wiec nie zamierzał się pocić w jakimś mundurku. Słysząc dzwonek na zajęcia przyspieszył kroku zgrabnie wymijając uczniów,  którzy zamierzali do swoich sal. Po chwili zauważył, że dużo osób usuwało mu się z drogi zerkając tylko na niego wystraszonym wzrokiem. Dziwna atmosfera zawitała w momencie gdy Hyukjae w pośpiechu bez pukania wszedł do gabinetu. Dyrektorka wbiła w niego zdezorientowany i zaskoczony wzrok zerkając to na niego, to na osobę która siedziała po drugiej stronie biurka. Leeteuk odwrócił się wyszczerzając zęby.
  -Ayo!  - Krzyknął podnosząc rękę w geście przywitania. Hyuk nadal patrzył pytająco to na niego, to na kobietę, gdy ta nagle zachichotała.
-Czyli już się znacie? To bardzo dobrze - powiedziała klaskając rękoma - Jesteście w tej samej klasie, więc chciałam żeby Leeteuk pooprowadzał cie po szkole. Macie załatwione zwolnienie z pierwszych zajęć, myślę że tyle czasu jest wystarczające do zwiedzenia szkoły. - pokiwała głową z zadowoleniem. Niższy chłopak wstał z krzesła i w podskokach podbiegł do Eunhyuka.
-Chodźmy -Leeteuk uśmiechnął się i biorąc chłopaka pod ramię ukłonił się i wyszedł z gabinetu.
-Nie możemy poprostu odpocząć przez tą godzinę? - jęknął Hyukjae wyrywając się niższemu. - Nie wyspałem się. - Ziewnął.
-Nie nie, to polecenie dyrektorki. Ciesz się, że to nie przewodniczący cię oprowadza. - znów uśmiechnął się. Chłopak odpuścił sobie próbę przekonania drugiego widząc jak ten z entuzjazmem idzie przed nim i wyjaśnia mu układ budowy szkoły. Każda sala w której odbywały się lekcje miała okna od strony korytarza, kiedy obydwoje przechodzili, nauczyciele jak i reszta uczni zerkali w ich stronę zaciekawieni kto podczas zajęć chodzi po szkole. Gdyby nie zwolnienie dyrektorki, zapewne dostaliby niezłe kazanie na temat regulaminu i zostaliby ukarani. Leeteuk tłumacząc pokolei jakie gdzie są sale, mimo każda klasa miała wyznaczone pomieszczenie w którym przebywała cały czas nauki. Tylko sala gimnastyczna i chemiczna były takimi do których dostęp miały wszystkie klasy. Zatrzymali się przy wejściu do pomieszczenia, Hyukjae rzucił pytająco spojrzenie w stronę przewodnika.
-To nasza klasa.- uśmiechnął się nieśmiało - Chodź, powiem ci kto jaki jest i z kim uważnie się obchodzić. - złapał za rękaw Eunhyuka i pociągnął do okna na tyle klasy. Pomieszczenie nie było za duże, nie za małe. Kremowe ściany nadawały elegancki i prosty wygląd, ławki były jednoosobowe, rozmieszczone w 5 rzędach.
- Gdyby przyjrzeć się rozmieszczeniu uczniów- ciągnął Leeteuk -  to można by ich rozmieścić na parę sposobów. Z zasady dziewczyny trzymają się w grupach, głównie to modnisie, kiedy nauczyciel nie patrzy te poprawiają sobie makijaż, później mamy śpiących, którzy ślinią w śnie wszystko to, o co można się oprzeć, potem mamy zapalonych fanów mangi, którzy każdy moment wykorzystują na przeczytanie choćby następnego rozdziału tasiemca, albo innego yaoica. No i jeszcze móżdżki, najbardziej aroganccy, irytujący, bogaci, wywyższający się i cholernie ambitni ludzie, którzy za wszelką cenę chcą być najlepsi, jak widać wszyscy siedzą na przodzie klasy. - chłopak zapowietrzył się dostrzegając, że ktoś ich obserwuje. - Ah tak, mamy jeszcze przewodniczącego - jego mina trochę zbladła kiedy dostrzegł surowy wzrok na sobie - Z nim nie pogadasz. Typowy perfekcjonista, lubi czytać i w wolnych momentach po prostu wyłącza się na otaczający go świat, żeby przeczytać coś co bardziej go ciekawi - popatrzył zagadkowym wzrokiem. Eunhyuk odwrócił się i dostrzegł w przedostatniej ławce chłopaka,  którego wczoraj widział. Ten właśnie przebijał go na wylot swoim zimnym wzrokiem, a bynajmniej taki miał cel, bo ten nie odwrócił od niego swojego spojrzenia, dając mu do zrozumienia że wcale się go nie obawia.
- Chodźmy stąd nim nauczyciel nie będzie nami zainteresowany. Możemy iść odpocząć. - powiedział odwracając wzrok. Hyuk ucieszył się i zapominając o aktualnej sytuacji ruszył w stronę wejścia na poddasze ciągnąć za sobą niższego. Leżeli tak dłuższą chwilkę. Niebo było błękitne, a na dworze było dość ciepło. Obraz jaki malował się z poddasza zapierał dech w piersiach.  Piękne rozrośnięte korony drzew były na tej samej wysokości. Można było dostrzec gniazdka ptaków, które wesoło śpiewały. Z góry wszystko wyglądało inaczej. Dziedziniec szkoły przypominał ogród, kolorowe kwiaty i rosnące pnącza po zewnętrznych ścianach budynku nadawały temu miejscu tajemniczą aurę. Hyukjae wypuścił powietrze z podziwu i spojrzał na siedzącego obok Leeteuka. Ten patrzył na niego lekko zmartwiony.
-Czemu się tak patrzysz? - zapytał zirytowany Hyuk kucając obok.
-Naprawdę zamierzasz mieć z nim na pieńku? To przewodniczący szkoły i naszej klasy, lepiej z nim nie zadzierać mimo iż wygląda na słabego - westchnął cicho spoglądając na towarzysza.
-Żartujesz? - prychnął rozbawiony. - Jak będzie miał do mnie problemy to je rozwiąże w inny sposób. Ale nie zamierzam niepotrzebnie pakować się w kolejne kłopoty. Z resztą gadałem z nim wczoraj. Spotkałem go w galerii. - pokręcił głową przypominając sobie o wczorajszym zachowaniu chłopaka.
- To dobrze, ale powiem ci, że nie potrzebujemy tu niepotrzebnych incydentów, chociaż mogłoby być ciekawie - mówił patrząc ciekawym wzrokiem na Hyuka.
-Jaki on jest? - zapytał wzdychając.
- Uczy się średnio, ale nadrabia swoim stylem bycia. Niekiedy mu zazdroszczę. Co prawda jest przystojny ale nigdy nie zerknął na ani jedną z uczennic, a dziewczyny marzą o tym by z nim chociaż wymienić spojrzenie. - powiedział spuszczając wzrok. Lee zdziwiony takim obrotem spraw poklepał kolegę po ramieniu.
- Nie narobię kłopotów. Obiecuję. - zaśmiał się i wstał. W tym momencie zadzwonił dzwonek powiadamiający o przerwie między lekcjami. Leeteuk zerwał się jak poparzony.
-Musimy wracać - odparł zmierzając ku zejściu - Nauczyciel będzie musiał przedstawić cię klasie. - uśmiechnął się i znikł na schodach. Eunhyuk rzucił ostatnie spojrzenie na dziedziniec, który był już wypełniony przez uczniów i ruszył za kolegą.
Kiedy zbliżali się do wspólnej sali, chłopak przystanął koło drzwi.
-Zostań tutaj, zaraz przyjdzie nauczyciel. - pokiwał i wszedł do klasy. Kiedy usiadł w swojej ławce dość szybko został otoczony przez rówieśników i zaczął opowiadać najnowsze newsy. Czyli on jest tu wtyczką - pomyślał Hyuk opierając się o drzwi. Chwilę później zaczęła się lekcja i wszyscy dość szybko znaleźli się na swoich miejscach. Jakaś duża dłoń chwyciła chłopaka za ramię.
- To jak, wchodzimy? - Starszy nauczyciel zaśmiał się i poklepał wspierając Hyukjae po plecach. Ten wszedł za nim do klasy i zatrzymał się przy boku biurka. Cała uwaga klasy momentalnie skupiła się na nim. Hyuk realizując sytuację przypomniał sobie,  że zapomniał założyć tak "ważnego" mundurku. Spojrzał tylko na przewieszoną przez torbę marynarkę i westchnął czekając aż nauczyciel skończy wprowadzająca przemowę. Kiedy do tego doszło, ukłonił się nisko.