Rozdział 8

Godzina 6:05. Budzik zaczął wydawać brzęczący dźwięk, który po krótkim czasie wielokrotnie doprowadzał do szaleństwa.
-Cholera co jest? - mruknął pod nosem Eunhyuk i spadł z łóżka.
-Spóźnię się! - zaczął biegać po pokoju jak poparzony i ubrał na siebie to co miał pod ręką. Niczym z procy wystrzelił z rezydencji i w chwilkę znalazł się pod szkołą. Wszyscy uczestnicy już tam byli. Tak jak się spodziewał, każdy był z swoimi rodzicami. Tylko nie on. Tylko nie on i nie Donghae. Podszedł do niego i zawisł nad ramieniem czytając kawałek tekstu jaki był w książce. Ten nie zareagował, tylko czytał dalej. Nadjechał autokar i ustawiła się dość długa kolejka, w celu zajęcia sobie jak najlepszych miejsc. Podróż była męcząca. Zwłaszcza że wszyscy dobrze się bawili i krzyczeli w niebogłosy, gdyby nie fakt że Hyuk siedział obok czytającego Donghae i słuchał muzyki.
-Co tak cicho siedzisz? - Ktoś wyszarpał mu słuchawkę z ucha i nachylił się nad nim. - Leeteuk jest przez ciebie smutny bo nie chciałeś z nim być w pokoju. - zarzuciła mu druga dziewczyna.
-I tak ktoś musiał się poświęcić więc możecie być dumni - uśmiechnął się krzywo spostrzegając że jego kwestia zabrzmiała chamsko w stosunku do Donghae.
-Bynajmniej za to możemy cię pochwalić - wtrącił Leeteuk wychylając się z swojego miejsca. - Ale skoro tak zrobiłeś to obiecaj mi, że na miejscu będziesz z nami imprezował - pokiwał palcem
-Jasne jasne, nie ma problemu. - przewrócił oczami i ziewnął - idę się wyspać, bo zbyt późno poszedłem spać - burknął i tym samym zapewnił sobie spokój od natrętnych ludzi na jakiś czas. Oparł się wygodnie o siedzenie i westchnął. Donghae nadal siedział i czytał książkę. Miał ochotę go szturchnąć i przeprosić za tamtą kwestię, ale zrezygnował. Potem go przeproszę - pomyślał i założył na powrót słuchawkę do ucha usypiając.

***

Nagłe zahamowanie autokaru spowodowało niemały huk wywołany uderzeniem głowy Hyuka w szybę. Momentalnie obudził się przeklinając głośno pod nosem i złapał się za głowę.
-Lee Hyukjae! - usłyszał irytujący głos nad sobą. Podniósł się i ujrzał nauczyciela, który przewiercał go wrogim spojrzeniem.
-Co to ma znaczyć? Jak możesz tak się odzywać! Porozmawiamy potem! - wykrzyczał nauczyciel uderzając palcami o ściankę siedzenia. Hyuk nadal nie rozumiejąc całej sytuacji odwrócił się i zobaczył że prawie wszyscy śpią. Wszyscy prócz jego i Donghae. Ten nadal czytał książkę mimo iż było już ciemno.
-Popsujesz sobie wzrok - zwrócił mu uwagę i zamknął książkę, która trzymał na kolanach.
-Ej! - syknął wnerwiony Hae i uderzył go w dłoń - Nic Ci do tego. - powiedział sucho i zaczął spowrotem czytać.
-Staram się o ciebie dbać. Powinieneś być mi wdzięczny - burknął pod nosem udając obrażonego. Hae przewrócił oczami i odwrócił wzrok wpatrując się w prawą szybę.
-Czemu nie jedziemy? - Zapytał nauczyciela rozmawiającego z kierowcą.
-Jesteśmy na miejscu. Zaraz pójdę wszystkich zameldować, a w tym czasie niech każdy zadba już o swój bagaż - powiedział pod nosem przeglądając plik kartek, który trzymał w  dłoniach. Obrócił się na pięcie i wyszedł z autokaru. Uczniowie zaczęli wstawać i w chaosie przepychać się do wyjścia, żeby jak najszybciej opuścić niewygodny pojazd. Hyukjae zebrał swoje rzeczy i rozsiadł się czekając aż wszyscy wyjdą.  Nie miał ochoty pchać się na siłę więc wolał przeczekać. Po około 8 minutach wszyscy znajdowali się już z swoimi bagażami przed hotelem. Nauczyciel wybiegł potykając się o próg drzwi co wywołało śmiech wśród uczniów.
-Uciszcie się. Jest już cisza nocna! - krzyknął. - będę wywoływał teraz nazwiskami i dawał klucz do waszych pokoi. Macie być cicho. Zrozumiano? - rozejrzał się przewiercając każdego zimnym wzrokiem. - Zanim się rozejdziemy. Jutro o 7:00  mamy śniadanie. Kto się spóźni ten będzie skazany na siebie. - odparł i zaczął wywoływać po kolei nazwiska rozdając klucze. Kiedy doszło do przewodniczącego spojrzał tylko, ale widząc wrogą minę Donghae uśmiechnął się do Hyuka. Ten widząc to wzdrygnął się i poszedł w ślady Hae, który już wciągał ciężką walizkę po schodach. Po chwili zatrzymał się żeby odetchnąć. Chłopak westchnął i odstawił swoją walizkę.
-Daj to. Zanim ty to zrobisz.. - wyrwał mu bagaż i w parę sekund wniósł na konkretne piętro. Wrócił się po swoją własność omijając zszokowanego przewodniczącego, który wytrzeszczał na niego oczy. Bagaże co prawda były ciężkie, ale nie dla Hyuka. Nie po to spędzał cały wolny czas na siłowni żeby teraz mieć problem z podniesieniem jakiegoś ciężaru. Drzwi będące wejściem do ich pokoju znajdowały się na końcu korytarza na 2 piętrze. Zastanawiający było to, że nauczyciel podczas wręczania kluczy mruknął pod nosem, że tylko im mógłby przypisać ten pokój, żeby nie martwić się o pewien fakt. Tylko o co chodziło dokładnie nie powiedział. Hae przekręcił kluczyk i otworzył drzwi. Wszedł zostawiając z bagażami Hyuka.
-Tak nie będziemy spać! - usłyszał zdenerwowany wyrzut z pomieszczenia i zauważył tylko, że Donghae wybiegł w poszukiwaniu nauczyciela. Sam wszedł żeby zobaczyć co spowodowało taką reakcję. Kiedy stanął na końcu korytarzu wybuchł śmiechem. Sam fakt, że mieli spać na łożu małżeńskim nie był tak śmieszny jak mina wychodzącego Hae kiedy spojrzał na Eunhyuka. Usiadł na łóżku zadowolony i westchnął czując, że zbiera mu się na sen. Muszę się najpierw rozpakować - pokiwał głową i wstał wzdychając. Schylił się nad walizką i otworzył ją, w między czasie przed wejściem do pokoju stał chłopak z nauczycielem i zawzięcie dyskutowali. Po dość długiej kłótni Hae wszedł do pokoju zatrzaskując za sobą drzwi przed nosem nauczyciela.
-Nie powinieneś się rozkładać. - zarzucił mu Donghae patrząc na niego karcąco. - Albo ja albo ty odpuścimy ten pokój. Nie zamierzam spać z tobą w jednym łóżku. - powiedział surowo.
-Nie mam nic przeciwko. Mi się tu podoba więc możesz się wynosić. - odparł Hyuk obojętnym tonem i poszedł rozłożyć kosmetyki w łazience.
-Ale... - Hae opuścił ręce w bezradności. - To ty musisz opuścić ten pokój. Pójdź spać do Leeteuka, mają jedno miejsce wolne. - powiedział ciszej idąc za nim. Hyuk rzucił mu wściekłe spojrzenie na co ten wzdrygnął się.
-Czemu niby ja? Ty masz jakiś problem więc to ty się stąd wynoś. - wyrzucił mu nerwowo odkładając kosmetyki. Hae oparł się o ramę drzwi i westchnął głośno widząc że drugi mu nie odpuści.
-Nie było sprawy. - powiedział cicho. Odwrócił się i zaczął rozkładać swoje rzeczy. Hyuk westchnął. Wiedział, że chłopak kiedy jest z nim sam na sam zachowuje się totalnie jak ktoś inny. Nie był pewny powodu takiego zachowania. Zabrał pusta kosmetyczkę i spojrzał w lustro.
-Przejebane - mruknął pod nosem poprawiając włosy i wrócił do swojej walizki. Hae przechodził obok nosząc swoje ubrania i cały czas unikał wzroku drugiego. Niezręczna atmosfera panowała przez dość długi czas. Kiedy skończyli wypakowywanie Hyuk stanął pod ścianą i oparł się o nią, wpatrując w okna naprzeciw. Coś mu nie pasowało w tym co widział. Podszedł bliżej i odsunął żaluzję. Zaśmiał się pod nosem i nacisnął klamkę od okna przypominającego drzwi. Nie mylił się. Pokój miał jako jedyny wyjście na balkon. Obrócił się, ale zrezygnował z zawołania Hae widząc jak ten męczy się z układaniem swoich ubrań. Wyszedł na zewnątrz czując świeże powietrze owiewające mu ciało. Odetchnął uśmiechając się i złapał barierkę podchodząc do niej. Widok był niesamowity. Mimo tego że dawno zapadł zmrok, plaża wyglądała jakby złoty jedwab rozścielony wzdłuż ciemnej i szumiącej masy, która błyszczała się pod wpływem blasku księżyca. Usiadł opierając się o ścianę pod oknem i wbił wzrok w morze siedząc tak dłuższy czas.
-Hyukjae? - usłyszał pytanie gdzieś w pomieszczeniu. Podniósł się i ujrzał Donghae który biegał po lokalu i zaglądał do każdego kąta powtarzając jego imię. Po chwili usiadł na łóżku i schował twarz w dłoniach. O co mu chodzi - pomyślał Hyuk ciekawy dalszego zachowania chłopaka. Widząc, że ten zaczął wycierać oczy jakby przed chwilą płakał, wstał, otworzył drzwi i odsunął żaluzje z wejścia na balkon.
-Widziałeś już morze? - Zapytał cicho.
Donghae podniósł na niego czerwone, wystraszone oczy i pokiwał przecząco głową nie potrafiąc wydukać słowa. - Chodź. - pokiwał ręką. Chłopak wstał nieśmiało patrząc w jego strone i powoli podszedł do balkonu. Kiedy stanął na nim wytrzeszczył oczy i otworzył lekko usta. Hyuk złapał go za ramię chcąc żeby ten stanął przy barierce ale Hae wyrwał się wydając piskliwy dźwięk zaprzeczenia.
-Mam lęk wysokości. - wyszeptał czując jak dygoczą mu nogi i złapał się ściany.
-Chodź - Eunhyuk uśmiechnął się troskliwie i delikatnie złapał wystraszonego chłopaka za rękę - będę cię trzymał. Zaufaj mi. - popatrzył na niego cicho mówiąc.
Donghae złapał Eunhyuka za dłoń i splótł palce spuszczając głowę. Na policzkach miał wyraźne rumieńce. Powoli podszedł do barierki i drugą ręką ścisnął ją, trzymając mocniej jego dłoń. Kiedy podniósł wzrok Hyuk zauważył w jego oczach radość wymieszaną z przerażeniem. Uśmiechnął się i spojrzał na morze.
-Niesamowite prawda? - wyszeptał podziwiając widoki. Donghae przytaknął.
-Szkoda tylko, że jest zimno. - powiedział zrezygnowany Hae i cofnął się nie puszczając dłoni drugiego. - Wracajmy. - spojrzał na niego speszony i drugą dłonią zasłonił policzki czując jak się rumieni. Hyuk przytaknął i wyszedł z drugim. Zamknął za sobą okno. Eunhyuk popatrzył pytająco na chłopaka. Ten zorientował się, że nadal kurczowo trzymał go za dłoń, więc puścił ją szybko i obrócił się plecami chcąc ukryć zawstydzenie.
-Chcesz pierwszy się wykąpać? - Zapytał cicho siadając na łóżku. Popatrzył na niego nieśmiało.
-Jestem padnięty. Rano wezmę prysznic. - westchnął zdejmując bez żadnego skrępowania koszulkę i spodnie. Padł na łóżko głośno ziewając i spojrzał na Hae. Ten wyciągał czystą piżamę powstrzymując się od spojrzenia na idealnie wyrzeźbioną klatkę chłopaka. Pośpiesznym krokiem wszedł do łazienki i zamknął powoli drzwi. Hyukjae cicho westchnął i ułożył się wygodnie na łóżku. Przez to, że przez chwilę mieli otwarty balkon w pokoju bylo zimno. Chłopak przykrył się i westchnął. Naprawdę dziwnie się zachowuje. - pomyślał i przykrył dłonią twarz w celu zasłonięcia rażącego światła. Szum wody dobiegający z łazienki wpływał usypiająco na niego. Po chwili usnął.

***

Gorąca woda spływała po jego ciele zapewniając mieśniom uczucie ulgi. Oparł się o kafelkową ścianę i westchnął patrząc jak z włosów kapie mu woda. Dlaczego to zrobił- Zapytał czując jak napływają mu łzy do oczu. - Nie mogę tego zaakceptować. Moja mama mnie prosiła. - wyszeptał pod nosem. - Nie mogę się w nim zakochać. - Pokręcił głową czując jak łzy spływają mu po policzkach.  Nagle klęknął łapiąc się za twarz. - za późno...-jęknął boleśnie podkulając nogi. Zakręcił wodę i wytarł twarz ręcznikiem. Pod oczami miał sine kręgi od płaczu. Nie mogę mu się tak pokazać - pomyślał szukając jakiegoś fluidu pod oczy. Założył bieliznę i koszulkę po czym wyszedł z łazienki. Uśmiechnął się pod nosem widząc jak Hyuk śpi w rozkopanej pościeli. Odłożył ręcznik na kaloryfer i zgasił światło. Wydał tylko cichy szelest wchodząc do łóżka. Położył się i przykrył czując zimno jakie było w pokoju. Ułożył się wygodnie wpatrując się w twarz leżącego obok. Zmęczenie zaczęło górować nad jego potrzebami, ale przed tym pozwolił sobie nakryć chłopaka obok, bo leżał prawie nagi.
-Dobranoc - szeptnął pod nosem. Jednym delikatnym ruchem dłoni odsunął kosmyk włosów, który zasłaniał Hyukowi kawałek twarzy. Nachylił się i delikatnie pocałował jego policzek, po czym natychmiast schował się pod kołdrę bojąc się czy nie obudził go. Wyjrzał zza nakrycia i uśmiechnął się do siebie. Znowu poczuł męski zapach jego ciała, który tak uwielbiał. Miał ochotę przytulić się do niego, ale zrezygnował. Po chwili zasnął.

***

Hyukjae momentalnie zerwał się z łóżka ciężko oddychając. Znowu ten koszmar - podrapał się nerwowo po głowie i spojrzał na telefon. Na ekranie wyświetliła się godzina 6:55. Chyba zwariowałem - powiedział do siebie w pośpiechu zakładając wczorajsze ubrania. W między czasie zauważył, że na łóżku nadal leży śpiący Donghae. Powstrzymał się od zrobienia mu zdjęcia. Wyglądał uroczo, miał nienaturalnie długie rzęsy, co u chłopaków jest rzadko spotykane. Zarzucił na głowę kaptur i cicho wyszedł nie chcąc obudzić współlokatora. Przyniosę mu śniadanie skoro jeszcze śpi - pomyślał zadowolony z swojego postanowienia i skierował się do stołówki. Wszyscy uczestnicy wycieczki siedzieli już przy stołach. Gdy ten przekroczył próg wszyscy wzrócili się w jego stronę.
-Hyuk myślałem, że nie przyjedziesz. - ktoś rzucił się na jego plecy. Leeteuk wyszczerzył zęby w uśmiechu i zaciągnął go do stolika przy którym siedziała już cała paczka przyjaciół.
-Zanim jednak zaczniemy jeść chciałem ogłosić jedną rzecz. - zaczął przemawiać nauczyciel wpatrując się w pyszne kanapki leżące przed nim na talerzu. - Jeżeli pogoda będzie taka jak teraz to dziś o 10 idziemy pozwiedzać miasto, a potem wypad na plażę - powiedział podekscytowany - Oczywiście tak jak wcześniej prosiliście mnie, wyrażam zgodę na wieczorną dyskotekę. Ale sami macie opłacić sobie bufet - dodał - Smacznego wszystkim! - wykrzyknął radośnie i usiadł zabierając się do swoich kanapek. Hyuk obrócił się i od razu został nawiedzony milionami pytań dotyczących tego że przebywa w jednym pokoju z tajemniczym przewodniczącym.
-Jeżeli coś ci nie będzie pasowało, to zawsze możesz wpaść nocować do nas - zapewnił Leeteuk.
-Wszystko w porządku. Nie robi kłopotów wiec nie mam powodu żeby się z kim kłócić - uśmiechnął się pod nosem i zaczął nakładać kanapki na talerz. Posiłek nie trwał długo, każdy był zbyt podekscytowany dzisiejszym planem dnia, a zwłaszcza zdarzeniem wieczornym żeby siedzieć na miejscu. Hyuk nałożył parę kanapek na papierowy talerzyk i nalał kawę do plastikowego kubka. W jadalni było jeszcze parę osób, ale zdziwiło go to, że nauczyciel zatrzymał się obok i zaczął nalewać sobie herbaty.
-Dogadujecie się? - Zapytał troskliwie patrząc wyczekująco na Eunhyuka.
-Ekhm. Tak. Czemu pan pyta? - dodał niedowierzając że nauczyciel do niego zagadał.
-Jesteś chyba pierwszą osobą od początku szkoły która zaczęła przyjaźnić się z nim. Zawsze wszystkich odrzucał, był zamknięty w sobie, a teraz coś się zmieniło - zaczerpnął łyk gorącego napoju i zatrzymał się w pół kroku.
-Liczę na to że dobrze się nim zaopiekujesz. Z pozoru jest twardy, ale to tylko pozory. - westchnął i poszedł na swoje miejsce. Hyukjae wpatrywał się w kawę, którą trzymał w dłoni i westchnął. Czyli nie tylko ja to widzę - pomyślał i zabrał talerzyk z stołu. W drodze powrotej słyszał tylko wesołe rozmowy za drzwiami każdego z pokoi. Kiedy wszedł do środka uśmiechnął się ciepło na widok siedzącego i zaspanego chłopaka w łóżku po czym zamknął za sobą drzwi.
-Jak się spało? - Zapytał siadając obok i położył kanapki na stoliku podając mu kawę.
-Może być - powiedział sucho wypijając płyn z naczynia. - Mogłeś mnie obudzić. Bateria mi w telefonie padła i alarm mi nie zadzwonił. - wyrzucił mu patrząc wściekle.